க்ஷேத்ரம், தீர்த்தம், வ்ருக்ஷம்

ஸம்ஸ்க்ருத  ஸ்தோத்ரங்களைத் தமிழில் சரியாகவும், எளிமையாகவும்  வாசிப்போம்.

1. காஶீபஞ்சகம்

‍2. யமுனாஷ்டகம்

3. கʼங்காʼஷ்டகம்

4. யமுனாஷ்டகம் (2)

5. மணிகர்ணிகாஷ்டகம்

6. நர்மதாʼஷ்டகம்

‍

काशीपञ्चकम्॥

காஶீபஞ்சகம்॥

 

मनो निवृत्तिः  परमोपशान्तिः

सा तीर्थवर्या  मणिकर्णिका  च।

ज्ञानप्रवाहा विमलादिगङ्गा

सा काशिकाहं  निजबोधरूपा॥1॥

 

மனோ  நிவ்ரு’த்தி:  பரமோபஶாந்தி:

ஸா  தீர்தவர்யா  மணிகர்ணிகா  ச।

ஞா’ன-ப்ரவாஹா விமலாதி’-க’ங்கா’

ஸா  காஶிகாஹம்  நிஜபோ’த”-ரூபா॥1॥

 

यस्यामिदं कल्पितमिन्द्रजालं

चराचरं भाति  मनोविलासम्।

सच्चित्सुखैका परमात्मरूपा

सा काशिकाहं  निजबोधरूपा॥2॥

 

யஸ்யாமித’ம்  கல்பிதமிந்த்’ர-ஜாலம்

சராசரம்  பா”தி  மனோ-விலாஸம்।

ஸச்சித்-ஸுகைகா பரமாத்ம-ரூபா

ஸா  காஶிகாஹம்  நிஜபோ’த”-ரூபா॥2॥

 

कोशेषु पञ्चस्वधिराजमाना

बुद्धिर्भवानी प्रतिदेहगेहम्।

साक्षी शिवः  सर्वगतोऽन्तरात्मा

सा काशिकाहं  निजबोधरूपा॥3॥

 

கோஶேஷு  பஞ்சஸ்வதி”-ராஜமானா

பு’த்’தி”ர்-ப”வானீ  ப்ரதிதே’ஹ-கே’ஹம்।

ஸாக்ஷீ  ஶிவ:  ஸர்வ-க’தோ(அ)ந்தராத்மா

ஸா  காஶிகாஹம்  நிஜபோ’த”-ரூபா॥3॥

 

काश्यां हि  काशते  काशी

काशी सर्वप्रकाशिका।

सा काशी  विदिता  येन

तेन प्राप्ता  हि  काशिका॥4॥

 

காஶ்யாம்  ஹி  காஶதே  காஶீ

காஶீ  ஸர்வ-ப்ரகாஶிகா।

ஸா  காஶீ  விதி’தா  யேன

தேன  ப்ராப்தா  ஹி  காஶிகா॥4॥

 

काशीक्षेत्रं शरीरं  त्रिभुवनजननी  व्यापिनी  ज्ञानगङ्गा

भक्तिः श्रद्धा  गयेयं  निजगुरुचरणध्यानयोगः  प्रयागः।

विश्वेशोऽयं तुरीयं  सकलजनमनःसाक्षिभूतोऽन्तरात्मा

देहे सर्वं  मदीये  यदि  वसति  पुनस्तीर्थमन्यत्किमस्ति॥5॥

 

காஶீக்ஷேத்ரம்  ஶரீரம்  த்ரிபு”வன-ஜனனீ வ்யாபினீ  ஞ்ஞா’ன-க’ங்கா’

ப”க்தி:  ஶ்ரத்’தா”  க’யேயம்  நிஜகு’ரு-சரண-த்”யான-யோக’:  ப்ரயாக’:।

விஶ்வேஶோ(அ)யம்  துரீயம்  ஸகல-ஜனமன:-ஸாக்ஷி-பூ”தோ(அ)ந்தராத்மா

தே’ஹே  ஸர்வம்  மதீ’யே  யதி’  வஸதி  புனஸ்-தீர்தமன்யத்-கிமஸ்தி॥5॥

 

காஶீபஞ்சகம்  ஸம்பூர்ணம்॥

‍

यमुनाष्टकम्॥

யமுனாஷ்டகம்॥

 

कृपापारावारां तपनतनयां  तापशमनीं

मुरारिप्रेयस्यां  भवभयदवां  भक्तिवरदाम्।

वियज्ज्वालोन्मुक्तां  श्रियमपि  सुखाप्तेः  परिदिनं

सदा धीरो  नूनं  भजति  यमुनां  नित्यफलदाम्॥1॥

 

க்ருʼபா-பாராவாராம்  தபன-தனயாம்  தாப-ஶமனீம்

முராரி-ப்ரேயஸ்யாம் ப”வப”ய-தʼவாம்  ப”க்திவரதாʼம்।

வியஜ்-ஜ்வாலோன்-முக்தாம்  ஶ்ரியமபி  ஸுகாப்தே:  பரிதிʼனம்

ஸதாʼ  தீ”ரோ  நூனம்  ப”ஜதி  யமுனாம்  நித்யபலதாʼம்॥1॥

 

मधुवनचारिणि भास्करवाहिनि  जाह्नविसङ्गिनि  सिन्धुसुते

मधुरिपुभूषणि माधवतोषिणि  गोकुलभीतिविनाशकृते।

जगदघमोचिनि मानसदायिनि  केशवकेलिनिदानगते

जय यमुने  जय  भीतिनिवारिणि  संकटनाशिनि  पावय  माम्॥2॥

 

மது”வன-சாரிணி பா”ஸ்கர-வாஹினி ஜாஹ்னவி-ஸங்கிʼனி  ஸிந்து”ஸுதே

மது”ரிபு-பூ”ஷணி  மாத”வ-தோஷிணி கோʼகுல-பீ”தி-விநாஶ-க்ருʼதே।

ஜகʼதʼக”-மோசினி மானஸ-தாʼயினி  கேஶவ-கேலி-நிதாʼனகʼதே

ஜய  யமுனே  ஜய  பீ”தி-நிவாரிணி ஸங்கட-நாஶினி  பாவய  மாம்  ॥2॥

 

अयि मधुरे  मधुमोदविलासिनि  शैलविदारिणि  वेगपरे

परिजनपालिनि दुष्टनिषूदिनि  वाञ्छितकामविलासधरे।

व्रजपुरवासिजनार्जितपातकहारिणि  विश्वजनोद्धरिके

जय यमुने  जय  भीतिनिवारिणि  संकटनाशिनि  पावय  माम्॥3॥

 

அயி  மது”ரே  மது”மோதʼ-விலாஸினி  ஶைல-விதாʼரிணி  வேகʼபரே

பரிஜன-பாலினி துʼஷ்ட-நிஷூதிʼனி  வாஞ்சித-காம-விலாஸத”ரே।

வ்ரஜபுர-வாஸி-ஜனார்ஜித-பாதக-ஹாரிணி விஶ்-வ-ஜனோத்ʼத”ரிகே

ஜய  யமுனே  ஜய  பீ”தி-நிவாரிணி ஸங்கட-நாஶினி  பாவய  மாம்  ॥3॥

 

अतिविपदाम्बुधिमग्नजनं  भवतापशताकुलमानसकं

गतिमतिहीनमशेषभयाकुलमागतपादसरोजयुगम्।

ऋणभयभीतिमनिष्कृतिपातककोटिशतायुतपुञ्जतरं

जय यमुने  जय  भीतिनिवारिणि  संकटनाशिनि  पावय  माम्॥4॥

 

அதி-விபதாʼம்புʼதி”மக்ʼன-ஜனம்  ப”வதாப-ஶதாகுல-மானஸகம்

கʼதிமதி-ஹீனமஶேஷ-ப”யாகுல-மாகʼதபாதʼ-ஸரோஜயுகʼம்।

ருʼணப”ய-பீ”தி-மநிஷ்க்ருʼதி-பாதக-கோடிஶதாயுத-புஞ்ஜதரம்

ஜய  யமுனே  ஜய  பீ”தி-நிவாரிணி ஸங்கட-நாஶினி  பாவய  மாம்  ॥4॥

 

नवजलदद्युतिकोटिलसत्तनुहेमभयाभररञ्जितके

तडिदवहेलिपदाञ्चलचञ्चलशोभितपीतसुचेलधरे।    

मणिमयभूषणचित्रपटासनरञ्जितगञ्जितभानुकरे

जय यमुने  जय  भीतिनिवारिणि  संकटनाशिनि  पावय  माम्॥5॥

 

நவஜல-தʼத்ʼயுதி-கோடிலஸத்தனு-ஹேம-ப”யாப”ர-ரஞ்ஜிதகே

தடிʼதʼவ-ஹேலிபதாʼஞ்சல-சஞ்சல-ஶோபி”த-பீத-ஸுசேலத”ரே।  

மணிமய-பூ”ஷண-சித்ரபடாஸன-ரஞ்ஜித-கʼஞ்ஜித-பா”னுகரே

ஜய  யமுனே  ஜய  பீ”தி-நிவாரிணி ஸங்கட-நாஶினி  பாவய  மாம்  ॥5॥

 

शुभपुलिने मधुमत्तयदूद्भवरासमहोत्सवकेलिभरे

उच्चकुलाचलराजितमौक्तिकहारमयाभररोदसिके।

नवमणिकोटिकभास्करकञ्चुकिशोभिततारकहारयुते

जय यमुने  जय  भीतिनिवारिणि  संकटनाशिनि  पावय  माम्॥6॥

 

ஶுப”-புலினே  மது”மத்தய-தூʼத்ʼப”வ-ராஸமஹோத்ஸவ-கேலிப”ரே

உச்சகுலாசல-ராஜித-மௌக்திக-ஹாரமயாப”ர-ரோதʼஸிகே।

நவமணி-கோடிக-பா”ஸ்கர-கஞ்சுகி-ஶோபி”த-தாரக-ஹாரயுதே

ஜய  யமுனே  ஜய  பீ”தி-நிவாரிணி ஸங்கட-நாஶினி  பாவய  மாம்  ॥6॥

 

 करिवरमौक्तिकनासिकभूषणवातचमत्कृतचञ्चलके

मुखकमलामलसौरभचञ्चलमत्तमधुव्रतलोचनिके।

मणिगणकुण्डललोलपरिस्फुरदाकुलगण्डयुगामलके

जय यमुने  जय  भीतिनिवारिणि  संकटनाशिनि  पावय  माम्॥7॥

 

கரிவர-மௌக்திக-நாஸிக-பூ”ஷண-வாதசமத்க்ருʼத-சஞ்சலகே

முக-கமலாமல-ஸௌரப”-சஞ்சல-மத்த-மது”வ்ரத-லோசனிகே।

மணிகʼண-குண்டʼல-லோலபரிஸ்புர-தாʼகுலகʼண்டʼ-யுகாʼமலகே

ஜய  யமுனே  ஜய  பீ”தி-நிவாரிணி ஸங்கட-நாஶினி  பாவய  மாம்  ॥7॥

 

कलरवनूपुरहेममयाचितपादसरोरुहसारुणिके

धिमिधिमिधिमिधिमितालविनोदितमानसमञ्जुलपादगते।

तव पदपङ्कजमाश्रितमानवचित्तसदाखिलतापहरे

जय यमुने  जय  भीतिनिवारिणि  संकटनाशिनि  पावय  माम्॥8॥

 

கலரவ-நூபுர-ஹேமமயாசித-பாதʼஸரோருஹ-ஸாருணிகே

தி”மிதி”மி-தி”மிதி”மி-தாலவினோதிʼத-மானஸ-மஞ்ஜுல-பாதʼகʼதே।

தவ  பதʼ-பங்கஜமாஶ்ரிதமானவ-சித்த-ஸதாʼகில-தாபஹரே

ஜய  யமுனே  ஜய  பீ”தி-நிவாரிணி ஸங்கட-நாஶினி  பாவய  மாம்  ॥8॥

 

भवोत्तापाम्भोधौ  निपतितजनो  दुर्गतियुतो

यदि स्तौति  प्रातः  प्रतिदिनमनन्याश्रतयया।

हयाह्लेषैः  कामं  करकुसुमपुञ्जै  रविसुतां

सदा भोक्ता  भोगान्मरणसमये  याति  हरिताम्॥9॥

 

ப”வோத்தாபாம்-போ”தௌ”  நிபதித-ஜனோ துʼர்கʼதியுதோ

யதிʼ  ஸ்தௌதி  ப்ராத:  ப்ரதிதிʼன-மனன்யாஶ்ர-தயயா।

ஹயாஹ்லேஷை:  காமம்  கரகுஸும-புஞ்ஜை ரவிஸுதாம்

ஸதாʼ  போ”க்தா  போ”காʼன்-மரண-ஸமயே  யாதி  ஹரிதாம்॥9॥

 

यमुनाष्टकं संपूर्णम्॥

யமுனாஷ்டகம்  ஸம்பூர்ணம்॥

‍

गङ्गाष्टकम्॥

கʼங்காʼஷ்டகம்॥

 

भगवति भवलीलामौलिमाले  तवाम्भः

कणमणुपरिमाणं प्राणिनो  ये  स्पृशन्ति।

अमरनगरनारीचामरग्राहिणीनां

विगतकलिकलङ्कातङ्कमङ्के  लुठन्ति॥1॥

 

ப”கʼவதி  ப”வலீலா-மௌலிமாலே தவாம்ப”:

கணமணு-பரிமாணம்  ப்ராணினோ  யேஸ்ப்ருʼஶந்தி।

அமர-நகʼர-நாரீ-சாமர-க்ʼராஹிணீனாம்

விகʼத-கலி-கலங்காதங்கமங்கே  லுடந்தி॥1॥

 

ब्रह्माण्डं खण्ढयन्ती  हरशिरसि  जटावल्लिमुल्लासयन्ती

स्वर्लोकादापतन्ती  कनकगिरिगुहागण्डशैलात्स्खलन्ती।

क्षोणीपृष्टे लुठन्ती  दुरितचयचमूनिर्भरं  भर्त्सयन्ती

पाथोधिं पूरयन्ती  सुरनगरसरित्पावनी  नः  पुनातु॥2॥

 

ப்ʼரஹ்மாண்டʼம்  கண்ட”யந்தீ  ஹரஶிரஸி  ஜடா-வல்லி-முல்லாஸயந்தீ

ஸ்வர்லோகா-தாʼபதந்தீ  கனககிʼரி-குʼஹா-கʼண்டʼ-ஶைலாத்ஸ்கலந்தீ।

க்ஷோணீ-ப்ருʼஷ்டே  லுடந்தீ  துʼரித-சயசமூ-நிர்ப”ரம்  ப”ர்த்ஸயந்தீ

பாதோதி”ம்  பூரயந்தீ  ஸுர-நகʼர-ஸரித்-பாவனீ  ந:  புனாது॥2॥

 

मज्जन्मातङ्गकुम्भच्युतमदमदिरामोदमत्तालिजालं

स्नानैः सिद्धाङ्गनानां  कुचयुगविगलत्कुङ्कुमासङ्गपिङ्गम्।

सायं प्रातर्मुनीनां  कुशकुसुमचयैश्छिन्नतीरस्थनीरं

पायान्नो गाङ्गमम्भः  करिकरमकराक्रान्तरंहस्तरङ्गम्॥3॥

 

மஜ்ஜன்-மாதங்கʼ-கும்ப”ச்யுதமதʼமதிʼராமோதʼ-மத்தாலி-ஜாலம்

ஸ்னானை:  ஸித்ʼதா”ங்கʼனானாம்  குசயுகʼ-விகʼலத்-குங்குமாஸங்கʼ-பிங்கʼம்।

ஸாயம்  ப்ராதர்-முனீனாம்  குஶகுஸுமசயைஶ்-சின்ன-தீரஸ்தநீரம்

பாயான்னோ  காʼங்கʼமம்ப”:  கரிகர-மகராக்ராந்தரம்-ஹஸ்தரங்கʼம்॥3॥

 

आदावादिपितामहस्य  नियमव्यापारपात्रे  जलं

पश्चात्पन्नगशायिनो  भगवतः  पादोदकं  पावनम्।

भूयः शंभुजटाविभूषणमणिर्जह्नोर्महर्षेरियं

कन्या कल्मषनाशिनी  भगवती  भागीरथी  पातु  माम्॥4॥

 

ஆதாʼவாதிʼ-பிதாமஹஸ்ய  நியம-வ்யாபார-பாத்ரே  ஜலம்

பஶ்சாத்-பன்னகʼ-ஶாயினோப”கʼவத:  பாதோʼதʼகம்  பாவனம்।

பூ”ய:  ஶம்பு”-ஜடா-விபூ”ஷண-மணிர்-ஜஹ்னோர்-மஹர்ஷேரியம்

கன்யா  கல்மஷ-நாஶினீ ப”கʼவதீ  பா”கீʼரதீ  பாதுமாம்॥4॥

 

शैलेन्द्रादवतारिणी  निजजले  मज्जज्जनोत्तारिणी

पारावारविहारिणी  भवभयश्रेणीसमुत्सारिणी।

शेषाङ्गैरनुकारिणी  हरशिरोवल्लीदलाकारिणी

काशीप्रान्तविहारिणी  विजयते  गङ्गा  मनोहारिणी॥5॥

 

ஶைலேந்த்ʼராதʼவதாரிணீ  நிஜஜலே  மஜ்ஜஜ்-ஜனோத்தாரிணீ

பாராவார-விஹாரிணீ ப”வப”ய-ஶ்ரேணீ-ஸமுத்ஸாரிணீ।

ஶேஷாங்கைʼரனுகாரிணீ  ஹரஶிரோ-வல்லீதʼலா-காரிணீ

காஶீப்ராந்த-விஹாரிணீ விஜயதேகʼங்காʼ  மனோஹாரிணீ ॥5॥

 

कुतोSवीची  वीचिस्तव  यदि  गता  लोचनपथं

त्वमापीता पीताम्बरपुरनिवासं  वितरसि।

त्वदुत्सङ्गे गङ्गे  पतति  यदि  कायस्तनुभृतां

तदा मातः  शान्तक्रतवपदलाभोऽप्यतिलघुः॥6॥

 

குதோ(அ)வீசீ  வீசிஸ்தவ  யதிʼ  கʼதா  லோசனபதம்

த்வமாபீதா  பீதாம்பʼரபுர-நிவாஸம்  விதரஸி।

த்வதுʼத்ஸங்கேʼ  கʼங்கேʼ  பததி  யதிʼ  காயஸ்-தனுப்”ருʼதாம்

ததாʼ  மாத:  ஶாந்தக்ர-தவபதʼ-லாபோ”(அ)ப்யதி-லகு”:॥6॥

 

भगवति तव  तीरे  नीरमात्राशनोऽहं

विगतविषयतृष्णः  कृष्णमाराधयामि।

सकलकलुषभङ्गे स्वर्गसोपानसङ्गे

तरलतरतरङ्गे देवि  गङ्गे  प्रसीद॥7॥

 

ப”கʼவதி  தவ  தீரே  நீர-மாத்ராஶனோ(அ)ஹம்

விகʼத-விஷய-த்ருʼஷ்ண:  க்ருʼஷ்ணமாராத”யாமி।

ஸகல-கலுஷ-ப”ங்கேʼ  ஸ்வர்கʼ-ஸோபான-ஸங்கேʼ

தரலதர-தரங்கேʼ  தேʼவி  கʼங்கேʼ  ப்ரஸீதʼ॥7॥

 

मातर्जाह्नवि शंभुसङ्गमिलिते  मौलौ  निधायाञ्जलिं

त्वत्तीरे वपुषोऽवसानसमये  नारायणाङ्घ्रिद्वयम्।

सानन्दं स्मरतो  भविष्यति  मम  प्राणप्रयाणोत्सवे

भूयाद्भक्तिरविच्युता  हरिहराद्वैतात्मिका  शाश्वती॥8॥

 

மாதர்-ஜாஹ்னவி ஶம்பு”-ஸங்கʼமிலிதே  மௌலௌ  நிதா”யாஞ்ஜலிம்

த்வத்தீரே  வபுஷோ(அ)வஸான-ஸமயே நாராயணாங்க்”ரி-த்ʼவயம்।

ஸானந்தʼம்  ஸ்மரதோப”விஷ்யதிமமப்ராண-ப்ரயாணோத்ஸவே

பூ”யாத்ʼ-ப”க்திரவிச்யுதாஹரிஹராத்ʼவைதாத்மிகாஶாஶ்வதீ॥8॥

 

गङ्गाष्टकमिदं पुण्यं

   यः  पठेत्प्रयतो  नरः।

सर्वपापविनिर्मुक्तो

   विष्णुलोकं  स  गच्छति॥9॥

 

கʼங்காʼஷ்டகமிதʼம்  புண்யம்

    ய:  படேத்-ப்ரயதோ நர:।

ஸர்வபாப-விநிர்முக்தோ

    விஷ்ணுலோகம்  ஸ  கʼச்சதி॥9॥

 

गङ्गाष्टकं संपूर्णम्॥

கʼங்காʼஷ்டகம்  ஸம்பூர்ணம்॥

‍

यमुनाष्टकम्॥ (2)

யமுனாஷ்டகம்॥(2)

 

मुरारिकायकालिमाललामवारिधारिणी

तृणीकृतत्रिविष्टपा  त्रिलोकशोकहारिणी।

मनोनुकूलकूलकुञ्जपुञ्जधूतदुर्मदा

धुनोतु नो  मनोमलं  कलिन्दनन्दिनी  सदा॥1॥

 

முராரிகாய-காலிமால-லாமவாரி-தா”ரிணீ

த்ருʼணீக்ருʼத-த்ரிவிஷ்டபா த்ரிலோக-ஶோக-ஹாரிணீ।

மனோனுகூல-கூலகுஞ்ஜ-புஞ்ஜதூ”த-துʼர்மதாʼ

து”னோது  நோ  மனோமலம்  கலிந்தʼனந்திʼனீ  ஸதாʼ॥1॥

 

मलापहारिवारिपूरिभूरिमण्डितामृता

भृशं प्रवातकप्रपञ्चनातिपण्डितानिशा।

सुनन्दनन्दिनाङ्गसङ्गरागरञ्जिता  हिता

धुनोतु नो  मनोमलं  कलिन्दनन्दिनी  सदा॥2॥

 

மலாபஹாரி-வாரிபூரி-பூ”ரிமண்டிʼதாம்ருʼதா

ப்”ருʼஶம்  ப்ரவாதக-ப்ரபஞ்சனாதி-பண்டிʼதாநிஶா।

ஸுநந்தʼ-னந்திʼனாங்கʼ-ஸங்கʼ-ராகʼ-ரஞ்ஜிதா  ஹிதா

து”னோது  நோ  மனோமலம்  கலிந்தʼனந்திʼனீ  ஸதாʼ॥2॥

 

लसत्तरङ्गसङ्गधूतभूतजातपातका

नवीनमाधुरीधुरीणभक्तिजातचातका।

तटान्तवासदासहंससंवृताह्निकामदा

धुनोतु नो  मनोमलं  कलिन्दनन्दिनी  सदा॥3॥

 

லஸத்தரங்கʼ-ஸங்கʼ-தூ”த-பூ”தஜாத-பாதகா

நவீன-மாது”ரீ-து”ரீண-ப”க்தி-ஜாத-சாதகா।

தடாந்தவாஸ-தாʼஸ-ஹம்ஸ-ஸம்வ்ருʼதாஹ்நி-காமதாʼ

து”னோது  நோ  மனோமலம்  கலிந்தʼனந்திʼனீ  ஸதாʼ॥3॥

 

विहाररासखेदभेदधीरतीरमारुता

गता गिरामगोचरे  यदीयनीरचारुता।

प्रवाहसाहचर्यपूतमेदिनीनदीनदा

धुनोतु नो  मनोमलं  कलिन्दनन्दिनी  सदा॥4॥

 

விஹாரராஸ-கேதʼபே”தʼ-தீ”ரதீர-மாருதா

கʼதா  கிʼரா-மகோʼசரே  யதீʼயநீர-சாருதா।

ப்ரவாஹஸாஹ-சர்யபூத-மேதிʼனீ-நதீʼனதாʼ

து”னோது  நோ  மனோமலம்  கலிந்தʼனந்திʼனீ  ஸதாʼ॥4॥

 

तरङ्गसङ्गसैकतान्तरातितं  सदासिता

शरन्निशाकरांशुमञ्जुमञ्जरी  सभाजिता।

भवार्चनाप्रचारुणाम्बुनाधुना  विशारदा

धुनोतु नो  मनोमलं  कलिन्दनन्दिनी  सदा॥5॥

 

தரங்கʼ-ஸங்கʼ-ஸைகதாந்தராதிதம்  ஸதாʼஸிதா

ஶரந்நிஶா-கராம்ஶு-மஞ்ஜு-மஞ்ஜரீ  ஸபா”ஜிதா।

ப”வார்சனா-ப்ரசாருணாம்புʼ-னாது”னா  விஶாரதாʼ

து”னோது  நோ  மனோமலம்  கலிந்தʼனந்திʼனீ  ஸதாʼ॥5॥

 

जलान्तकेलिकारिचारुराधिकाङ्गरागिणी

स्वभर्तुरन्यदुर्लभाङ्गताङ्गतांशभागिनी।

स्वदत्तसुप्तसप्तसिन्धुभेदिनातिकोविदा

धुनोतु नो  मनोमलं  कलिन्दनन्दिनी  सदा॥6॥

 

ஜலாந்தகேலிகாரி-சாருராதி”காங்கʼ-ராகிʼணீ

ஸ்வப”ர்துரன்ய-துʼர்லபா”ங்கʼ-தாங்கʼதாம்ஶ-பா”கிʼனீ।

ஸ்வதʼத்த-ஸுப்த-ஸப்தஸிந்து”-பே”திʼனாதி-கோவிதாʼ

து”னோது  நோ  மனோமலம்  கலிந்தʼனந்திʼனீ  ஸதாʼ॥6॥

 

जलच्युताच्युताङ्गरागलम्पटालिशालिनी

विलोलराधिकाकचान्तचम्पकालिमालिनी।

सदावगाहनावतीर्णभर्तृभृत्यनारदा

धुनोतु नो  मनोमलं  कलिन्दनन्दिनी  सदा॥7॥

 

ஜலச்யுதாச்யுதாங்கʼராகʼ-லம்படாலி-ஶாலினீ

விலோல-ராதி”காக-சாந்த-சம்பகாலி-மாலினீ।

ஸதாʼவகாʼஹ-னாவதீர்ண-ப”ர்த்ருʼ-ப்”ருʼத்ய-நாரதாʼ

து”னோது  நோ  மனோமலம்  கலிந்தʼனந்திʼனீ  ஸதாʼ॥7॥

 

सदैव नन्दिनन्दकेलिशालिकुञ्जमञ्जुला

तटोत्थफुल्लमल्लिकाकदम्बरेणुसूज्ज्वला।

जलावगाहिनां नृणां  भवाब्धिसिन्धुपारदा

धुनोतु नो  मनोमलं  कलिन्दनन्दिनी  सदा॥8॥

 

ஸதைʼவ  நந்திʼ-னந்தʼகேலி-ஶாலிகுஞ்ஜ-மஞ்ஜுலா

தடோத்த-புல்ல-மல்லிகா-கதʼம்பʼ-ரேணு-ஸூஜ்ஜ்வலா।

ஜலாவகாʼஹினாம்  ந்ருʼணாம்  ப”வாப்ʼதி”-ஸிந்து”பாரதாʼ

து”னோது  நோ  மனோமலம்  கலிந்தʼனந்திʼனீ  ஸதாʼ॥8॥

 

यमुनाष्टकं संपूर्णम्॥

யமுனாஷ்டகம்  ஸம்பூர்ணம்॥

‍

मणिकर्णिकाष्टकम्॥

மணிகர்ணிகாஷ்டகம்॥

 

त्वत्तीरे मणिकर्णिके  हरिहरौ  सायुज्यमुक्तिप्रदौ

वादन्तौ कुरुतः  परस्परमुभौ  जन्तोः  प्रयाणोत्सवे।

मद्रूपो मनुजोऽयमस्तु  हरिणा  प्रोक्तः  शिवस्तत्क्षणा-

त्तन्मध्याद्भृगुलाञ्छनो  गरुडगः  पीताम्बरो  निर्गतः॥1॥

 

த்வத்தீரே  மணிகர்ணிகே  ஹரிஹரௌ  

   ஸாயுஜ்ய-முக்திப்ரதௌʼ

வாதʼந்தௌ  குருத:  பரஸ்பர-முபௌ”  

   ஜந்தோ:  ப்ரயாணோத்ஸவே।

மத்ʼரூபோ  மனுஜோ(அ)யமஸ்து  ஹரிணா  

   ப்ரோக்த:  ஶிவஸ்-தத்க்ஷணாத்

தன்மத்”யாத்ʼ-ப்”ருʼகுʼ-லாஞ்சனோ  கʼருடʼகʼ:  

   பீதாம்பʼரோ  நிர்கʼத:॥1॥

 

इन्द्राद्यास्त्रिदशाः  पतन्ति  नियतं  भोगक्षये  ये  पुन-

र्जायन्ते मनुजास्ततोपि  पशवः  कीटाः  पतङ्गादयः।

ये मातर्मणिकर्णिके  तव  जले  मज्जन्ति  निष्कल्मषाः

सायुज्येऽपि किरीटकौस्तुभधरा  नारायणाः  स्युर्नराः॥2॥

 

இந்த்ʼராத்ʼயாஸ்-த்ரிதʼஶா:  பதந்தி  நியதம்  

   போ”கʼக்ஷயே  யே  புனர்-

ஜாயந்தே  மனுஜாஸ்ததோபி  பஶவ:  

   கீடா:  பதங்காʼதʼய:।

யே  மாதர்-மணிகர்ணிகே தவ  ஜலே  

   மஜ்ஜந்தி  நிஷ்கல்மஷா:

ஸாயுஜ்யே(அ)பி  கிரீட-கௌஸ்துப”-த”ரா  

   நாராயணா:  ஸ்யுர்னரா:॥2॥

 

काशी धन्यतमा  विमुक्तनगरी  सालंकृता  गङ्गया

तत्रेयं मणिकर्णिका  सुखकरी  मुक्तिर्हि  तत्किंकरी।

स्वर्लोकस्तुलितः  सहैव  विबुधैः  काश्या  समं  ब्रह्मणा

काशी क्षोणितले  स्थिता  गुरुतरा  स्वर्गो  लघुत्वं  गतः॥3॥

 

காஶீ  த”ன்யதமா  விமுக்த-நகʼரீ  

   ஸாலங்க்ருʼதா  கʼங்கʼயா

தத்ரேயம்  மணிகர்ணிகா  ஸுககரீ  

   முக்திர்ஹி  தத்கிங்கரீ।

ஸ்வர்லோகஸ்-துலித:  ஸஹைவ  விபுʼதை”:  

   காஶ்யா  ஸமம்  ப்ʼரஹ்மணா

காஶீ  க்ஷோணிதலே  ஸ்திதா  குʼருதரா  

   ஸ்வர்கோʼ  லகு”த்வம்  கʼத:॥3॥

 

गङ्गातीरमनुत्तमं  हि  सकलं  तत्रापि  काश्युत्तमा

तस्यां सा  मणिकर्णिकोत्तमतमा  यत्रेश्वरो  मुक्तिदः।

देवानामपि दुर्लभं  स्थलमिदं  पापौघनाशक्षमं

पूर्वोपार्जितपुण्यपुञ्जगमकं  पुण्यैर्जनैः  प्राप्यते॥4॥

 

கʼங்காʼதீரமனுத்தமம்  ஹி  ஸகலம்  

   தத்ராபி  காஶ்யுத்தமா

தஸ்யாம்  ஸா  மணிகர்ணிகோத்தம-தமா

   யத்ரேஶ்வரோ  முக்திதʼ:।

தேʼவாநாமபி  துʼர்லப”ம்  ஸ்தலமிதʼம்  

   பாபௌக”-நாஶக்ஷமம்

பூர்வோபார்ஜித-புண்ய-புஞ்ஜகʼமகம்  

   புண்யைர்-ஜனை:  ப்ராப்யதே॥4॥

 

दुःखाम्भोधिगतो  हि  जन्तुनिवहस्तेषां  कथं  निष्कृतिः

ज्ञात्वा तद्धि  विरिञ्चिना  विरचिता  वाराणसी  शर्मदा।

लोकाःस्वर्गसुखास्ततोऽपि  लघवो  भोगान्तपातप्रदाः

काशी मुक्तिपुरी  सदा  शिवकरी  धर्मार्थमोक्षप्रदा॥5॥

 

துʼ:காம்போ”தி”-கʼதோ  ஹி  ஜந்துனிவஹஸ்-தேஷாம்  

   கதம்  நிஷ்க்ருʼதி:

ஜ்ஞாத்வா  தத்ʼதி”  விரிஞ்சினா  விரசிதா  

   வாராணஸீ  ஶர்மதாʼ।

லோகா:ஸ்வர்கʼ-ஸுகாஸ்-ததோ(அ)பி  லக”வோ  

   போ”காʼந்த-பாதப்ரதாʼ:

காஶீ  முக்திபுரீ  ஸதாʼ  ஶிவகரீ  

    த”ர்மார்த-மோக்ஷ-ப்ரதாʼ॥5॥

 

एको वेणुधरो  धराधरधरः  श्रीवत्सभूषाधरः

योऽप्येकः किल  शंकरो  विषधरो  गङ्गाधरो  माधवः।

ये मातर्मणिकर्णिके  तव  जले  मज्जन्ति  ते  मानवाः

रुद्रा वा  हरयो  भवन्ति  बहवस्तेषां  बहुत्वं  कथम्॥6॥

 

ஏகோ  வேணுத”ரோ  த”ராத”ரத”ர:  

   ஶ்ரீவத்ஸ-பூ”ஷாத”ர:

யோ(அ)ப்யேக:  கில  ஶங்கரோ  விஷத”ரோ  

   கʼங்காʼத”ரோ  மாத”வ:।

யே  மாதர்-மணிகர்ணிகே தவ  ஜலே  

   மஜ்ஜந்தி  தே  மானவா:

ருத்ʼரா  வா  ஹரயோ  ப”வந்தி  

   பʼஹவஸ்-தேஷாம்  பʼஹுத்வம்  கதம்॥6॥

 

त्वत्तीरे मरणं  तु  मङ्गलकरं  देवैरपि  श्लाघ्यते

शक्रस्तं मनुजं  सहस्रनयनैर्द्रष्टुं  सदा  तत्परः।

आयान्तं सविता  सहस्रकिरणैः  प्रत्युद्गतोऽभूत्सदा

पुण्योऽसौ वृषगोऽथवा  गरुडगः  किं  मन्दिरं  यास्यति॥7॥

 

த்வத்தீரே  மரணம்  து  மங்கʼல-கரம்  

   தேʼவைரபி  ஶ்லாக்”யதே

ஶக்ரஸ்தம்  மனுஜம்  ஸஹஸ்ர-நயனைர்-த்ʼரஷ்டும்  

   ஸதாʼ  தத்பர:।

ஆயாந்தம்  ஸவிதா  ஸஹஸ்ர-கிரணை:  

   ப்ரத்யுத்ʼகʼதோ(அ)பூ”த்-ஸதாʼ

புண்யோ(அ)ஸௌ  வ்ருʼஷகோʼ(அ)தவா  கʼருடʼகʼ:  

   கிம்  மந்திʼரம்  யாஸ்யதி॥7॥

 

मध्याह्ने मणिकर्णिकास्नपनजं  पुण्यं  न  वक्तुं  क्षमः

स्वीयैरब्धशतैश्चतुर्मुखधरो  वेदार्थदीक्षागुरुः।

योगाभ्यासबलेन चन्द्रशिखरस्तत्पुण्यपारंगत-

स्त्वत्तीरे प्रकरोति  सुप्तपुरुषं  नारायणं  वा  शिवम्॥8॥

 

மத்”யாஹ்னே  மணிகர்ணிகா-ஸ்னபனஜம்  

   புண்யம்  ந  வக்தும்  க்ஷம:

ஸ்வீயைரப்ʼத”-ஶதைஶ்-சதுர்முகத”ரோ  

   வேதாʼர்த-தீʼக்ஷாகுʼரு:।

யோகாʼப்”யாஸ-பʼலேன  சந்த்ʼர-ஶிகரஸ்-

   தத்புண்ய-பாரங்கʼத-

ஸ்த்வத்தீரே  ப்ரகரோதி  ஸுப்த-புருஷம்  

   நாராயணம்  வா  ஶிவம்॥8॥

 

कृच्छ्रैः कोटिशतैः  स्वपापनिधनं  यच्चाश्वमेधैः  फलं

तत्सर्वं मणिकर्णिकास्नपनजे  पुण्ये  प्रविष्टं  भवेत्।

स्नात्वा स्तोत्रमिदं  नरः  पठति  चेत्संसारपाथोनिधिं

तीर्त्वा पल्वलवत्प्रयाति  सदनं  तेजोमयं  ब्रह्मणः॥9॥

 

க்ருʼச்ச்ரை:  கோடிஶதை:  ஸ்வபாப-நித”னம்  

   யச்சாஶ்வமேதை”:  பலம்

தத்ஸர்வம்  மணிகர்ணிகா-ஸ்னபனஜே

   புண்யே  ப்ரவிஷ்டம்  ப”வேத்।

ஸ்னாத்வா  ஸ்தோத்ரமிதʼம்  நர:  படதி  சேத்-

  ஸம்ஸார-பாதோநிதி”ம்

தீர்த்வா  பல்வலவத்-ப்ரயாதி ஸதʼனம்  

   தேஜோமயம்  ப்ʼரஹ்மண:॥9॥

 

मणिकर्णिकाष्टकं  संपूर्णम्॥

மணிகர்ணிகாஷ்டகம்  ஸம்பூர்ணம்॥

‍

नर्मदाष्टकम्॥

நர்மதாʼஷ்டகம்॥

 

सबिन्दुसिन्धुसुस्खलत्तरङ्गभङ्गरञ्जितं

द्विषत्सु पापजातजातकादिवारिसंयुतम्।

कृतान्तदूतकालभूतभीतिहारिवर्मदे

त्वदीयपादपङ्कजं  नमामि  देवि  नर्मदे॥1॥

 

ஸபிʼந்துʼ-ஸிந்து”-ஸுஸ்கலத்-தரங்கʼ-ப”ங்கʼ-ரஞ்ஜிதம்

த்ʼவிஷத்ஸு  பாப-ஜாத-ஜாதகாதிʼ-வாரி-ஸம்யுதம்।

க்ருʼதாந்த-தூʼத-காலபூ”த-பீ”தி-ஹாரி-வர்மதேʼ

த்வதீʼய-பாதʼ-பங்கஜம்  நமாமி  தேʼவி  நர்மதேʼ॥1॥

 

त्वदम्बुलीनदीनमीनदिव्यसंप्रदायकं

कलौ मलौघभारहारिसर्वतीर्थनायकम्।

सुमच्छकच्छनक्रचक्रवाकचक्रशर्मदे

त्वदीयपादपङ्कजं  नमामि  देवि  नर्मदे॥2॥

 

த்வதʼம்புʼலீ-நதீʼனமீன-திʼவ்ய-ஸம்ப்ரதாʼயகம்

கலௌ  மலௌக”-பா”ரஹாரி-ஸர்வதீர்த-நாயகம்।

ஸுமச்ச-கச்ச-நக்ர-சக்ரவாக-சக்ர-ஶர்மதேʼ

த்வதீʼய-பாதʼ-பங்கஜம்  நமாமி  தேʼவி  நர்மதேʼ॥2॥

 

महागभीरनीरपूरपापधूतभूतलं

ध्वनत्समस्तपातकारिदारितापदाचलम्।

जगल्लये महाभये  मृकण्डुसूनुहर्म्यदे

त्वदीयपादपङ्कजं  नमामि  देवि  नर्मदे॥3॥

 

மஹாகʼபீ”ர-நீரபூர-பாபதூ”த-பூ”தலம்

த்”வனத்-ஸமஸ்த-பாதகாரி-தாʼரிதா-பதாʼசலம்।

ஜகʼல்லயே  மஹாப”யே  ம்ருʼகண்டுʼ-ஸூனு-ஹர்ம்யதேʼ

த்வதீʼய-பாதʼ-பங்கஜம்  நமாமி  தேʼவி  நர்மதேʼ॥3॥

 

गतं तदैव  मे  भयं  त्वदम्बु  वीक्षितं  यदा

मृकण्डुसूनुशौनकासुरारिसेवितं  सदा।

पुनर्भवाब्धिजन्मजं  भवाब्धिदुःखवर्मदे

त्वदीयपादपङ्कजं  नमामि  देवि  नर्मदे॥4॥

 

கʼதம்  ததைʼவ  மே  ப”யம்  த்வதʼம்புʼ  வீக்ஷிதம்  யதாʼ

ம்ருʼகண்டுʼ-ஸூனு-ஶௌனகாஸுராரி-ஸேவிதம்  ஸதாʼ।

புனர்ப”வாப்ʼதி”-ஜன்மஜம்  ப”வாப்ʼதி”-துʼ꞉க-வர்மதேʼ

த்வதீʼய-பாதʼ-பங்கஜம்  நமாமி  தேʼவி  நர்மதேʼ॥4॥

 

अलक्ष्यलक्षकिन्नरामरासुरादिपूजितं

सुलक्षनीरतीरधीरपक्षिलक्षकूजितम्।

वसिष्ठशिष्टपिप्पलादिकर्दमादिशर्मदे

त्वदीयपादपङ्कजं  नमामि  देवि  नर्मदे॥5॥

 

அலக்ஷ்ய-லக்ஷ-கின்னராமரா-ஸுராதிʼ-பூஜிதம்

ஸுலக்ஷ-நீர-தீர-தீ”ர-பக்ஷிலக்ஷ-கூஜிதம்।

வஸிஷ்ட-ஶிஷ்ட-பிப்பலாதிʼ-கர்தʼமாதிʼ-ஶர்மதேʼ

த்வதீʼய-பாதʼ-பங்கஜம்  நமாமி  தேʼவி  நர்மதேʼ॥5॥

 

सनत्कुमारनाचिकेतकश्यपात्रिषट्पदै-

र्धृतं स्वकीयमानसेषु  नारदादिषट्पदैः।

रवीन्दुरन्तिदेवदेवराजकर्मशर्मदे

त्वदीयपादपङ्कजं  नमामि  देवि  नर्मदे॥6॥

 

ஸனத்குமார-நாசிகேத-கஶ்யபா-த்ரிஷட்பதைʼர்-

த்”ருʼதம்  ஸ்வகீய-மானஸேஷு நாரதாʼதிʼ-ஷட்பதைʼ꞉।

ரவீந்துʼ-ரந்திதேʼவ-தேʼவ-ராஜகர்ம-ஶர்மதேʼ

த்வதீʼய-பாதʼ-பங்கஜம்  நமாமி  தேʼவி  நர்மதேʼ॥6॥

 

अलक्षलक्षलक्षपापलक्षसारसायुधं

ततस्तु जीवजन्तुतन्तुभुक्तिमुक्तिदायकम्।

विरिञ्चिविष्णुशंकरस्वकीयधामवर्मदे

त्वदीयपादपङ्कजं  नमामि  देवि  नर्मदे॥7॥

 

அலக்ஷலக்ஷ-லக்ஷபாப-லக்ஷஸார-ஸாயுத”ம்

ததஸ்து  ஜீவ-ஜந்து-தந்து-பு”க்தி-முக்தி-தாʼயகம்।

விரிஞ்சி-விஷ்ணு-ஶங்கர-ஸ்வகீய-தா”ம-வர்மதேʼ

த்வதீʼய-பாதʼ-பங்கஜம்  நமாமி  தேʼவி  நர்மதேʼ॥7॥

 

अहो धृतं  स्वनं  श्रुतं  महेशिकेशजातटे

किरातसूतबाडबेषु  पण्डिते  शठे  नटे।

दुरन्तपापतापहारि  सर्वजन्तुशर्मदे

त्वदीयपादपङ्कजं  नमामि  देवि  नर्मदे॥8॥

 

அஹோ  த்”ருʼதம்  ஸ்வனம்  ஶ்ருதம்  மஹேஶி-கேஶஜாதடே

கிராத-ஸூத-பாʼடʼபேʼஷு  பண்டிʼதே  ஶடே  நடே।

துʼரந்த-பாப-தாப-ஹாரி  ஸர்வ-ஜந்து-ஶர்மதேʼ

த்வதீʼய-பாதʼ-பங்கஜம்  நமாமி  தேʼவி  நர்மதேʼ॥8॥

 

इदं तु  नर्मदाष्ठकं  त्रिकालमेव  ये  सदा

पठन्ति ते  निरन्तरं  न  यन्ति  दुर्गतिं  कदा।

सुलभ्यदेहदुर्लभं  महेशधामगौरवं

पुनर्भवा नरा  न  वै  विलोकयन्ति  रौरवम्॥9॥

 

இதʼம்  து  நர்மதாʼஷ்டகம்  த்ரிகாலமேவ  யே  ஸதாʼ

படந்தி  தே  நிரந்தரம்  ந  யந்தி  துʼர்கʼதிம்  கதாʼ।

ஸுலப்”ய-தேʼஹ-துʼர்லப”ம்  மஹேஶ-தா”ம-கௌʼரவம்

புனர்ப”வா  நரா  ந  வை  விலோகயந்தி  ரௌரவம்॥9॥

 

नर्मदाष्टकं संपूर्णम्॥

நர்மதாʼஷ்டகம்  ஸம்பூர்ணம்॥

 

‍