Murugan - முருகன்

ஸம்ஸ்க்ருத  ஸ்தோத்ரங்களைத் தமிழில் சரியாகவும், எளிமையாகவும்  வாசிப்போம்.

முருகன் ஸ்தோத்ரங்கள் 

1. கார்த்திகேய ப்ரஞ்ஞா விவர்த”ன ஸ்தோத்ரம்

2. ஶ்ரீஸுப்ரஹ்மண்யபு”ஜங்கம்

3. ஶ்ரீஸ்கந்தʼஷட்கம்


த்"யானம் ||

उमाकोमलहस्ताब्ज सम्भावितललाटिकम्।
हिरण्यकुण्डलं वन्दे कुमारं पुष्करस्रजम्॥ 

உமாகோமல ஹஸ்தாப்ஜ ஸம்பா”வித லலாடிகம் |
ஹிரண்ய குண்டலம் வந்தே குமாரம் புஷ்கரஸ்ரஜம்||
ஓம் குமார குரவே நம: ||  


कार्तिकेय प्रज्ञाविवर्धन स्तोत्र ||
கார்த்திகேய ப்ரஞ்ஞா விவர்த”ன ஸ்தோத்ரம் ||

योगीश्वरो महासेनःकार्तिकेयोऽग्निनंदनः ।
स्कंदः कुमारः सेनानीः स्वामीशंकरसंभवः ॥१॥ 

யோகீஶ்வரோ மஹாஸேன: கார்த்திகேயோ(அ)க்னி நந்தன:|
ஸ்கந்த': குமார: ஸேனானீ: ஸ்வாமீ ஶங்கர ஸம்ப”வ: || 1|| 

गांगेयस्ताम्रचूडश्च ब्रह्मचारीशिखिध्वजः ।
तारकारिरुमापुत्रः क्रौंचारिश्चषडाननः ॥२॥ 

காங்கேயஸ்தாம்ர சூடஶ்ச ப்ரஹ்மசாரீஶிகித்”வஜ: |
தாரகாரீருமாபுத்ர: க்ரௌஞ்சாரிஶ்ச ஷடானன: || 2 || 

शब्दब्रह्मसमुद्रश्च सिद्धःसारस्वतो गुहः ।
सनत्कुमारो भगवान् भोगमोक्षफलप्रदः॥३॥ 

ஶப்த'ப்ரஹ்ம ஸமுத்ரஶ்ச ஸித்’த”: ஸாரஸ்வதோகுஹ: |
ஸனத்குமாரோ ப”கவான் போ”மோக்ஷ லப்ரத: || 3 || 

शरजन्मा गणाधीश पूर्वजोमुक्तिमार्गकृत् ।
सर्वागमप्रणेता चवांच्छितार्थप्रदर्शनः ॥४॥ 

ஶரஜன்மா கணாதீ”ஶ பூர்வஜோ முக்திமார்கக்ருத் ।
ஸர்வாகமப்ரணேதாச வாஞ்சிதார்த்ப்ரதர்ஶன: ॥ 4 ॥ 

अष्टाविंशतिनामानि मदीयानीति यःपठेत् ।
प्रत्यूषं श्रद्धया युक्तो मूकोवाचस्पतिर्भवेत् ॥५॥ 

அஷ்டாவிம்ஶதி நாமானி மதீயாநீதி ய: படேத்।
ப்ரத்யூஷம் ஶ்ரத்’த”யா யுக்தோ மூகோ வாசஸ்பதிர்ப”வேத் || 5 ||

महामंत्रमयानीति मम नामानुकीर्तनम्।
महाप्रज्ञामवाप्नोति नात्र कार्याविचारणा ॥६॥ 

மஹாமந்த்ர மயாநீதி மம நாமானுகீர்த்தனம் ।
மஹாப்ரஞ்ஞாமவாப்னோதி நாத்ர கார்யா விசாரணா || 6 || 

इति श्रीरुद्रयामलेप्रज्ञाविवर्धनाख्यं श्रीमत्कार्तिकेयस्तोत्रं सम्पूर्णम् || 

இதி ஶ்ரீருத்ரயாமலேப்ரஞ்ஞாவிவர்த”நாக்யம் ஶ்ரீமத் கார்த்திகேய ஸ்தோத்ரம் ஸம்பூர்ணம் || 

श्रीसुब्रह्मण्यभुजंगम्॥

ஶ்ரீஸுப்ரஹ்மண்யபு”ஜங்கம்॥

 

सदा  बालरूपापि  विघ्नाद्रिहन्त्री

   महादन्तिवक्त्रापि  पञ्चास्यमान्या।

विधीन्द्रादिमृग्या  गणेशाभिधा  मे

   विधत्तां  श्रियं  कापि  कल्याणमूर्तिः॥1॥

 

ஸதா  பாலரூபாபி  விக்”னாத்ரிஹந்த்ரீ

   மஹாதந்திவக்த்ராபி  பஞ்சாஸ்யமான்யா।

விதீ”ந்த்ராதிம்ருʼக்யா  கணேஶாபி”தா”  மே

   வித”த்தாம்  ஶ்ரியம்  காபி  கல்யாணமூர்தி:॥1॥

 

न  जानामि  शब्दं  न  जानामि  चार्थं

   न  जानामि  पद्यं  न  जानामि  गद्यम्।

चिदेका  षडास्या  हृदि  द्योतते  मे

   मुखान्निःसरन्ते  गिरश्चापि  चित्रम्॥2॥

 

ந  ஜானாமி ஶப்ம்  ந  ஜானாமி சார்ம்

   ந  ஜானாமி பத்யம்  ந  ஜானாமி கத்யம்।

சிதேகா  ஷடாஸ்யா  ஹ்ருʼதி  த்யோததே  மே

   முகாந்நி:ஸரந்தே  கிரஶ்சாபி  சித்ரம்॥2॥

 

मयूराधिरूढं  महावाक्यगूढं

   मनोहारिदेहं  महच्चित्तगेहम्।

महीदेवदेवं  महावेदभावं

   महादेवबालं  भजे  लोकपालम्॥3॥

 

மயூராதி”ரூட”ம்  மஹாவாக்யகூ’ட”ம்

   மனோஹாரிதேஹம்  மஹச்சித்தகேஹம்।

மஹீதேவதேவம்  மஹாவேத’பா”வம்

   மஹாதேவபாலம்  ப”ஜே  லோகபாலம்॥3॥

 

यदा  संनिधानं  गता  मानवा  मे

   भवाम्भोधिपारं  गतास्ते  तदैव।

इति  व्यञ्जयन्सिन्धुतीरे  य  आस्ते

   तमीडे  पवित्रं  पराशक्तिपुत्रम्॥4॥

 

யதா  ஸம்நிதா”னம்  கதா  மானவா  மே

   ப”வாம்போ”தி”பாரம்  கதாஸ்தே  ததைவ।

இதி  வ்யஞ்ஜயன்ஸிந்து”தீரே  ய  ஆஸ்தே

   தமீடே  பவித்ரம்  பராஶக்திபுத்ரம்॥4॥

 

यथाब्धेस्तरङ्गा  लयं  यान्ति  तुङ्गा-

   स्तथैवापदः  संनिधौ  सेवतां  मे।

इतीवोर्मिपङ्क्तीर्नृणां  दर्शयन्तं

   सदा  भावये  हृत्सरोजे  गुहं  तम्॥5॥

 

தாப்’தே”ஸ்தரங்கா  லயம்  யாந்தி  துங்காஸ்-

   ததைவாபத’:  ஸம்நிதௌ”  ஸேவதாம்  மே।

இதீவோர்மிபங்க்தீர்ந்ருʼணாம்  தர்ஶயந்தம்

   ஸதா  பா”வயே  ஹ்ருʼத்ஸரோஜே  குஹம்  தம்॥5॥

 

गिरौ  मन्निवासे  नरा  येऽधिरूढा-

   स्तदा  पर्वते  राजते  तेऽधिरूढाः।

इतीव  ब्रुवन्गन्धशैलाधिरूढः

   स  देवो  मुदे  मे  सदा  षण्मुखोऽस्तु॥6॥

 

கிரௌ  மந்நிவாஸே  நரா  யே(அ)தி”ரூடாஸ்-

   ததா  பர்வதே  ராஜதே  தே(அ)தி”ரூடா”:

இதீவ  ப்ருவன்கந்த”ஶைலாதி”ரூட”:

   ஸ  தேவோ  முதே  மே  ஸதா  ஷண்முகோ(அ)ஸ்து॥6॥

 

महाम्भोधितीरे  महापापचोरे

   मुनीन्द्रानुकूले  सुगन्धाख्यशैले।

गुहायां  वसन्तं  स्वभासा  लसन्तं

   जनार्तिं  हरन्तं  श्रयामो  गुहं  तम्॥7॥

 

மஹாம்போ”தி”தீரே  மஹாபாபசோரே

   முனீந்த்ரானுகூலே  ஸுகந்தா”க்யஶைலே।

குஹாயாம்  வஸந்தம்  ஸ்வபா”ஸா  லஸந்தம்

   ஜனார்திம்  ஹரந்தம்  ஶ்ரயாமோ  குஹம்  தம்॥7॥

 

लसत्स्वर्णगेहे  नृणां  कामदोहे

   सुमस्तोमसंछन्नमाणिक्यमञ्चे।

समुद्यत्सहस्रार्कतुल्यप्रकाशं

   सदा  भावये  कार्तिकेयं  सुरेशम्॥8॥

 

லஸத்ஸ்வர்ணகேஹே  ந்ருʼணாம்  காமதோஹே

   ஸுமஸ்தோமஸஞ்ன்ன-மாணிக்யமஞ்சே।

ஸமுத்யத்ஸஹஸ்ரார்க-துல்யப்ரகாஶம்

   ஸதா  பா”வயே  கார்திகேயம்  ஸுரேஶம்॥8॥

 

रणद्धंसके  मञ्जुलेऽत्यन्तशोणे

   मनोहारिलावण्यपीयूषपूर्णे।

मनःषट्पदो  मे  भवक्लेशतप्तः

   सदा  मोदतां  स्कन्द  ते  पादपद्मे॥9॥

 

ரணத்’த”ம்ஸகே  மஞ்ஜுலே(அ)த்யந்தஶோணே

   மனோஹாரிலாவண்ய-பீயூஷபூர்ணே।

மன:ஷட்பதோ  மே  ப”வக்லேஶதப்த:

   ஸதா  மோததாம்  ஸ்கந்த  தே  பாதபத்மே॥9॥

 

सुवर्णाभदिव्याम्बरैर्भासमानां

   क्वणत्किङ्किणीमेखलाशोभमानाम्।

लसद्धेमपट्टेन  विद्योतमानां

   कटिं  भावये  स्कन्द  ते  दीप्यमानाम्॥10॥

 

ஸுவர்ணாப”திவ்யாம்பரைர்பா”ஸமானாம்

   க்வணத்கிங்கிணீ-மேலாஶோப”மானாம்।

லஸத்’தே”மபட்டேன  வித்யோதமானாம்

   கடிம்  பா”வயே  ஸ்கந்த  தே  தீப்யமானாம்॥10॥

 

पुलिन्देशकन्याघनाभोगतुङ्ग-

   स्तनालिङ्गनासक्तकाश्मीररागम्।

नमस्याम्यहं  तारकारे  तवोरः

   स्वभक्तावने  सर्वदा  सानुरागम्॥11॥

 

புலிந்தேஶகன்யா-க”நாபோ”துங்கஸ்-

   தனாலிங்கனாஸக்த-காஶ்மீரராகம்।

நமஸ்யாம்யஹம்  தாரகாரே  தவோர:

   ஸ்வப”க்தாவனே  ஸர்வதா  ஸானுராகம்॥11॥

 

विधौ  क्लृप्तदण्डान् स्वलीलाधृताण्डान्

   निरस्तेभशुण्डान् द्विषत्कालदण्डान्।

हतेन्द्रारिषण्डान् जगत्त्राणशौण्डान्

   सदा  ते  प्रचण्डान् श्रये  बाहुदण्डान्॥12॥

 

விதௌ”  க்ல்ருʼப்ததண்டான்  ஸ்வலீலாத்”ருʼதாண்டான்

   நிரஸ்தேப”ஶுண்டான் த்விஷத்காலதண்டான்।

ஹதேந்த்ராரிஷண்டான் ஜகத்த்ராண-ஶௌண்டான்

   ஸதா  தே  ப்ரசண்டான்ஶ்ரயே பாஹுதண்டான்॥12॥

 

सदा  शारदाः  षण्मृगाङ्का  यदि  स्युः

   समुद्यन्त  एव  स्थिताश्चेत्समन्तात्।

सदा  पूर्णबिम्बाः  कलङ्कैश्च  हीना-

   स्तदा  त्वन्मुखानां  ब्रुवे  स्कन्द  साम्यम्॥13॥

 

ஸதா  ஶாரதா’:  ஷண்ம்ருʼகாங்கா  யதி  ஸ்யு:

   ஸமுத்யந்த  ஏவ  ஸ்திதாஶ்சேத்ஸமந்தாத்।

ஸதா  பூர்ணபிம்பா’:  கலங்கைஶ்ச  ஹீனாஸ்-

   ததா  த்வன்முகானாம்  ப்ருவே  ஸ்கந்த  ஸாம்யம்॥13॥

 

स्फुरन्मन्दहासैः  सहंसानि  चञ्चत्-

   कटाक्षावलीभृङ्गसंघोज्ज्वलानि।

सुधास्यन्दिबिम्बाधराणीशसूनो

   तवालोकये  षण्मुखाम्भोरुहाणि॥14॥

 

ஸ்புரன்மந்தஹாஸை:  ஸஹம்ஸானி  சஞ்சத்-

   கடாக்ஷாவலீப்”ருʼங்க’-ஸங்கோ”ஜ்ஜ்வலானி।

ஸுதா”ஸ்யந்தி’-பிம்பா’த”ராணீஶஸூனோ

   தவாலோகயே  ஷண்முகாம்போ”ருஹாணி॥14॥

 

विशालेषु  कर्णान्तदीर्घेष्वजस्रं

   दयास्यन्दिषु  द्वादशस्वीक्षणेषु।

मयीषत्कटाक्षः  सकृत्पातितश्चेत्

   भवेत्ते  दयाशील  का  नाम  हानिः॥15॥

 

விஶாலேஷு  கர்ணாந்த-தீர்கே”ஷ்வஜஸ்ரம்

   தயாஸ்யந்திஷு  த்வாதஶஸ்வீக்ஷணேஷு।

மயீஷத்கடாக்ஷ:  ஸக்ருʼத்பாதிதஶ்சேத்

   ப”வேத்தே  தயாஶீல  கா  நாம  ஹானி:॥15॥

 

सुताङ्गोद्भवो  मेऽसि  जीवेति  षड्धा

   जपन्मन्त्रमीशो  मुदा  जिघ्रते  यान्।

जगद्भारभृद्भ्यो  जगन्नाथ  तेभ्यः

   किरीटोज्ज्वलेभ्यो  नमो  मस्तकेभ्यः॥16॥

 

ஸுதாங்கோத்’ப”வோ  மே(அ)ஸி  ஜீவேதி  ஷட்’தா”

   ஜபன்மந்த்ரமீஶோ  முதா  ஜிக்”ரதே  யான்।

ஜகத்’பா”ப்”ருʼத்’ப்”யோ  ஜகந்நா  தேப்”:

   கிரீடோஜ்ஜ்வலேப்”யோ  நமோ  மஸ்தகேப்”:॥16॥

 

स्फुरद्रत्नकेयूरहाराभिराम-

   श्चलत्कुण्डलश्रीलसद्गण्डभागः।

कटौ  पीतवासाः  करे  चारुशक्तिः

   पुरस्तान्ममास्तां  पुरारेस्तनूजः॥17॥

 

ஸ்புரத்ரத்னகேயூர-ஹாராபி”ராமஶ்-

   சலத்குண்டலஶ்ரீ-லஸத்ண்ட’பா”’:

கடௌ  பீதவாஸா:  கரே  சாருஶக்தி:

   புரஸ்தான்மமாஸ்தாம்  புராரேஸ்தனூஜ:॥17॥

 

इहायाहि  वत्सेति  हस्तान्प्रसार्या-

   ह्वयत्यादराच्छंकरे  मातुरङ्कात्।

समुत्पत्य  तातं  श्रयन्तं  कुमारं

   हराश्लिष्टगात्रं  भजे  बालमूर्तिम्॥18॥

 

இஹாயாஹி  வத்ஸேதி  ஹஸ்தான்ப்ரஸார்யா-

   ஹ்வயத்யாதராச்ங்கரே  மாதுரங்காத்।

ஸமுத்பத்ய  தாதம்  ஶ்ரயந்தம்  குமாரம்

   ஹராஶ்லிஷ்டகாத்ரம்  ப”ஜே  பாலமூர்திம்॥18॥

 

कुमारेशसूनो  गुह  स्कन्द  सेना-

   पते  शक्तिपाणे  मयूराधिरूढ।

पुलिन्दात्मजाकान्त  भक्तार्तिहारिन्

   प्रभो  तारकारे  सदा  रक्ष  मां  त्वम्॥19॥

 

குமாரேஶஸூனோ  குஹ  ஸ்கந்த  ஸேனா-

   பதே  ஶக்திபாணே  மயூராதி”ரூட”

புலிந்தாத்மஜாகாந்த  ப”க்தார்திஹாரின்

   ப்ரபோ”  தாரகாரே  ஸதா  ரக்ஷ  மாம்  த்வம்॥19॥

 

प्रशान्तेन्द्रिये  नष्टसंज्ञे  विचेष्टे

   कफोद्गारिवक्त्रे  भयोत्कम्पिगात्रे।

प्रयाणोन्मुखे  मय्यनाथे  तदानीं

   द्रुतं  मे  दयालो  भवाग्रे  गुह  त्वम्॥20॥

 

ப்ரஶாந்தேந்த்ரியே  நஷ்டஸஞ்ஞே  விசேஷ்டே

   கபோத்காரிவக்த்ரே  ப”யோத்கம்பிகாத்ரே।

ப்ரயாணோன்முகே  மய்யநாதே  ததானீம்

   த்ருதம்  மே  தயாலோ  ப”வாக்ரே  குஹ  த்வம்॥20॥

 

कृतान्तस्य  दूतेषु  चण्डेषु  कोपा-

   द्दह  च्छिन्द्धि  भिन्द्धीति  मां  तर्जयत्सु।

मयूरं  समारुह्य  मा  भैरिति  त्वं

   पुरः  शक्तिपाणिर्ममायाहि  शीघ्रम्॥21॥

 

க்ருʼதாந்தஸ்ய  தூதேஷு  சண்டேஷு  கோபாத்’-

   தஹ  ச்சிந்த்’தி”  பி”ந்த்’தீ”தி  மாம்  தர்ஜயத்ஸு।

மயூரம்  ஸமாருஹ்ய  மா  பை”ரிதி  த்வம்

   புர:  ஶக்திபாணிர்மமாயாஹி  ஶீக்”ரம்॥21॥

 

प्रणम्यासकृत्पादयोस्ते  पतित्वा

   प्रसाद्य  प्रभो  प्रार्थयेऽनेकवारम्।

न  वक्तुं  क्षमोऽहं  तदानीं  कृपाब्धे

   न  कार्यान्तकाले  मनागप्युपेक्षा॥22॥

 

ப்ரணம்யாஸக்ருʼத்-பாதயோஸ்தே  பதித்வா

   ப்ரஸாத்ய  ப்ரபோ”  ப்ரார்யே(அ)னேகவாரம்।

ந  வக்தும்  க்ஷமோ(அ)ஹம்  ததானீம்  க்ருʼபாப்’தே”

   ந  கார்யாந்தகாலே  மநாகப்யுபேக்ஷா॥22॥

 

सहस्राण्डभोक्ता  त्वया  शूरनामा

   हतस्तारकः  सिंहवक्त्रश्च  दैत्यः।

ममान्तर्हृदिस्थं  मनःक्लेशमेकं

   न  हंसि  प्रभो  किं  करोमि  क्व  यामि॥23॥

 

ஸஹஸ்ராண்ட’போ”க்தா  த்வயா  ஶூரநாமா

   ஹதஸ்தாரக:  ஸிம்ஹவக்த்ரஶ்ச  தைத்ய:

மமாந்தர்ஹ்ருʼதிஸ்ம்  மன:க்லேஶமேகம்

   ந  ஹம்ஸி  ப்ரபோ”  கிம்  கரோமி  க்வ  யாமி॥23॥

 

अहं  सर्वदा  दुःखभारावसन्नो

   भवान्दीनबन्धुस्त्वदन्यं  न  याचे।

भवद्भक्तिरोधं  सदा क्लृप्तबाधं

   ममाधिं  द्रुतं  नाशयोमासुत  त्वम्॥24॥

 

அஹம்  ஸர்வதா  து’:கபா”ராவஸன்னோ

   ப”வாந்தீனபந்து”ஸ்த்வதன்யம்  ந  யாசே।

ப”வத்’ப”க்திரோத”ம்  ஸதா  க்ல்ருப்தபா’த”ம்

   மமாதி”ம்  த்ருதம்  நாஶயோமாஸுத  த்வம்॥24॥

 

अपस्मारकुष्ठक्षयार्शःप्रमेह-

   ज्वरोन्मादगुल्मादिरोगा  महान्तः।

पिशाचाश्च  सर्वे  भवत्पत्रभूतिं

   विलोक्य  क्षणात्तारकारे  द्रवन्ते॥25॥

 

அபஸ்மாரகுஷ்-க்ஷயார்ஶ:ப்ரமேஹ-

   ஜ்வரோன்மாதகுல்மாதிரோகா  மஹாந்த:

பிஶாசாஶ்ச  ஸர்வே  ப”வத்பத்ரபூ”திம்

   விலோக்ய  க்ஷணாத்தாரகாரே  த்ரவந்தே॥25॥

 

दृशि  स्कन्दमूर्तिः  श्रुतौ  स्कन्दकीर्ति:

   मुखे मे  पवित्रं  सदा  तच्चरित्रम्।

करे  तस्य  कृत्यं  वपुस्तस्य  भृत्यं

   गुहे  सन्तु  लीना  ममाशेषभावाः॥26॥

 

த்ருʼஶி  ஸ்கந்தமூர்தி:  ஶ்ருதௌ  ஸ்கந்தகீர்தி:

   முகே  மே  பவித்ரம்  ஸதா  தச்சரித்ரம்।

கரே  தஸ்ய  க்ருʼத்யம்  வபுஸ்தஸ்ய  ப்”ருʼத்யம்

   குஹே  ஸந்து  லீனா  மமாஶேஷபா”வா:॥26॥

 

मुनीनामुताहो  नृणां  भक्तिभाजा-

   मभीष्टप्रदाः  सन्ति  सर्वत्र  देवाः।

नृणामन्त्यजानामपि  स्वार्थदाने

   गुहाद्देवमन्यं  न  जाने  न  जाने॥27॥

 

முனீநாமுதாஹோ  ந்ருʼணாம்  ப”க்திபா”ஜாம்-

   அபீ”ஷ்டப்ரதா’:  ஸந்தி  ஸர்வத்ர  தேவா:

ந்ருʼணாமந்த்ய-ஜாநாமபி ஸ்வார்தானே

   குஹாத்தேவமன்யம்  ந  ஜானே  ந  ஜானே॥27॥

 

कलत्रं  सुता  बन्धुवर्गः  पशुर्वा

   नरो  वाथ  नारी  गृहे  ये  मदीयाः।

यजन्तो  नमन्तः  स्तुवन्तो  भवन्तं

   स्मरन्तश्च  ते  सन्तु  सर्वे  कुमार॥28॥

 

கலத்ரம்  ஸுதா  பந்து”வர்க’:  பஶுர்வா

   நரோ  வா  நாரீ  க்ருʼஹே  யே  மதீயா:

யஜந்தோ  நமந்த:  ஸ்துவந்தோ  ப”வந்தம்

   ஸ்மரந்தஶ்ச  தே  ஸந்து  ஸர்வே  குமார॥28॥

 

मृगाः  पक्षिणो  दंशका  ये  च  दुष्टा-

   स्तथा  व्याधयो  बाधका  ये  मदङ्गे।

भवच्छक्तितीक्ष्णाग्रभिन्नाः  सुदूरे

   विनश्यन्तु  ते  चूर्णितक्रौञ्चशैल॥29॥

 

ம்ருʼகா’:  பக்ஷிணோ  தம்ஶகா  யே  ச  துஷ்டாஸ்-

   ததா  வ்யாத”யோ  பா’த”கா  யே  மதங்கே

ப”வச்க்திதீக்ஷ்ணாக்ர-பி”ன்னா:  ஸுதூரே

   வினஶ்யந்து  தே  சூர்ணித-க்ரௌஞ்சஶைல॥29॥

 

जनित्री  पिता  च  स्वपुत्रापराधं

   सहेते  न  किं  देवसेनाधिनाथ।

अहं  चातिबालो  भवान्  लोकतातः

     क्षमस्वापराधं  समस्तं  महेश॥30॥

 

ஜனித்ரீ  பிதா  ச  ஸ்வபுத்ராபராத”ம்

   ஸஹேதே  ந  கிம்  தேவஸேனாதி”நா

அஹம்  சாதிபாலோ  ப”வான்  லோகதாத:

     க்ஷமஸ்வாபராத”ம்  ஸமஸ்தம்  மஹேஶ॥30॥

 

नमः  केकिने  शक्तये  चापि  तुभ्यं

   नमश्छाग  तुभ्यं  नमः  कुक्कुटाय।

नमः  सिन्धवे  सिन्धुदेशाय  तुभ्यं

   पुनः  स्कन्दमूर्ते  नमस्ते  नमोऽस्तु॥31॥

 

நம:  கேகினே  ஶக்தயே  சாபி  துப்”யம்

   நமஶ்சா  துப்”யம்  நம:  குக்குடாய।

நம:  ஸிந்த”வே  ஸிந்து”தேஶாய  துப்”யம்

   புன:  ஸ்கந்தமூர்தே  நமஸ்தே  நமோ(அ)ஸ்து॥31॥

 

जयानन्दभूमन् जयापारधामन्

   जयामोघकीर्ते  जयानन्दमूर्ते।

जयानन्दसिन्धो  जयाशेषबन्धो

   जय  त्वं  सदा  मुक्तिदानेशसूनो॥32॥

 

ஜயானந்த’பூ”மன்ஜயாபாரதா”மன்

   ஜயாமோக”கீர்தே  ஜயானந்தமூர்தே।

ஜயானந்தஸிந்தோ”  ஜயாஶேஷபந்தோ”

   ஜய  த்வம்  ஸதா  முக்திதானேஶஸூனோ॥32॥

 

भुजङ्गाख्यवृत्तेन  क्लृप्तं  स्तवं  यः

   पठेद्भक्तियुक्तो  गुहं  संप्रणम्य।

स  पुत्रान्  कलत्रं  धनं  दीर्घमायु:

   लभेत्स्कन्दसायुज्यमन्ते  नरः  सः॥33॥

 

பு”ஜங்கா’க்யவ்ருʼத்தேன  க்ல்ருʼப்தம்  ஸ்தவம்  ய:

   படேத்’ப”க்தியுக்தோ  குஹம்  ஸம்ப்ரணம்ய।

ஸ  புத்ரான்  கலத்ரம்  த”னம்  தீர்க”மாயு:

   லபே”த்ஸ்கந்த’-ஸாயுஜ்யமந்தே  நர:  ஸ:॥33॥

 

ஶ்ரீஸுப்ரஹ்மண்யபு”ஜங்கம்  ஸம்பூர்ணம்॥

श्रीस्कन्दषट्कम् ॥

ஶ்ரீஸ்கந்தʼஷட்கம்॥

 

षण्मुखं पार्वतीपुत्रं  क्रौञ्चशैलविमर्दनम् ।

देवसेनापतिं देवं  स्कन्दं  वन्दे  शिवात्मजम् ॥ १॥

 

ஷண்மும்  பார்வதீ-புத்ரம்  க்ரௌஞ்ச-ஶைல-விமர்தʼனம்।

தேʼவஸேனாபதிம்  தேʼவம்  ஸ்கந்தʼம்  வந்தேʼ  ஶிவாத்மஜம்॥  1॥

 

तारकासुरहन्तारं  मयूरासनसंस्थितम् ।

शक्तिपाणिं च  देवेशं  स्कन्दं  वन्दे  शिवात्मजम् ॥ २॥

 

தாரகாஸுர-ஹந்தாரம்  மயூராஸன-ஸம்ஸ்திதம் ।

ஶக்திபாணிம்  ச  தேʼவேஶம்  ஸ்கந்தʼம்  வந்தேʼ  ஶிவாத்மஜம்॥2॥

 

विश्वेश्वरप्रियं  देवं  विश्वेश्वरतनूद्भवम् ।

कामुकं कामदं  कान्तं  स्कन्दं  वन्दे  शिवात्मजम् ॥ ३॥

 

விஶ்வேஶ்வர-ப்ரியம்  தேʼவம்  விஶ்வேஶ்வர-தனூத்ʼப”வம்।

காமுகம்  காமதʼம்  காந்தம்  ஸ்கந்தʼம்  வந்தேʼ  ஶிவாத்மஜம்॥3॥

 

कुमारं मुनिशार्दूलमानसानन्दगोचरम् ।

वल्लीकान्तं जगद्योनिं  स्कन्दं  वन्दे  शिवात्मजम् ॥ ४॥

 

குமாரம்  முநிஶார்தூʼல-மானஸானந்தʼ-கோʼசரம்।

வல்லீகாந்தம்  ஜகʼத்ʼயோனிம்  ஸ்கந்தʼம்  வந்தேʼ  ஶிவாத்மஜம்॥4॥

 

प्रलयस्थितिकर्तारं  आदिकर्तारमीश्वरम् ।

भक्तप्रियं मदोन्मत्तं  स्कन्दं  वन्दे  शिवात्मजम् ॥ ५॥

 

ப்ரலயஸ்திதி-கர்தாரம்  ஆதிʼகர்தாரமீஶ்வரம்।

ப”க்தப்ரியம்  மதோʼன்மத்தம்  ஸ்கந்தʼம்  வந்தேʼ  ஶிவாத்மஜம்॥5॥

 

विशाखं सर्वभूतानां  स्वामिनं  कृत्तिकासुतम् ।

सदाबलं जटाधारं  स्कन्दं  वन्दे  शिवात्मजम् ॥ ६॥

 

விஶாம்  ஸர்வபூ”தானாம்  ஸ்வாமினம்  க்ருʼத்திகா-ஸுதம் ।

ஸதாʼʼலம்  ஜடாதா”ரம்  ஸ்கந்தʼம்  வந்தேʼ  ஶிவாத்மஜம்॥6॥

 

स्कन्दषट्कं स्तोत्रमिदं  यः  पठेत्  श‍ृणुयान्नरः ।

वाञ्छितान् लभते  सद्यश्चान्ते  स्कन्दपुरं  व्रजेत् ॥ ७॥

 

ஸ்கந்தʼஷட்கம்  ஸ்தோத்ரமிதʼம்  ய:  படேத்  ஶ்ருʼணுயான்னர:।

வாஞ்சிதான்  லப”தே  ஸத்ʼயஶ்சாந்தே  ஸ்கந்தʼபுரம்  வ்ரஜேத்॥7॥

 

ஶ்ரீஸ்கந்தʼஷட்கம்  ஸம்பூர்ணம்॥